Cisowsko-Orłowiński Park Krajobrazowy usytuowany jest w południowo-wschodniej części Gór Świętokrzyskich (mapa), gdzie zajmuje fragment Pasma Orłowińskiego, Pasma Ociesęckiego i Pasma Cisowskiego.
Jego największym walorem jest przyroda. Pod względem różnorodności botanicznej przewyższa on Świętokrzyski Park Narodowy. Największym bogactwem środowiska przyrodniczego parku jest szata roślinna. Tej różnorodności towarzyszy bogactwo zespołów leśnych i torfowiskowych chronionych rezerwatach: "Zamczysko", "Cisów", "Białe Ługi" i "Słopiec". Na terenie parku stwierdzono 52 gatunki roślin objętych ochroną i 15 gatunków roślin rzadkich. Środowisko leśne stanowi ostoję dla wielu zwierząt, wśród których można spotkać liczne jelenie, sarny, dziki, borsuki, a nawet łosie i cietrzewie. Stwierdzono obecność ptaka charakterystycznego dla tajgi - zięby jer. W 1985 r. teren parku wybrano do reintrodukcji na Kielecczyźnie bobra europejskiego, który od tego czasu założył tu wiele nowych stanowisk.
Rezerwaty przyrody dotychczas utworzone w granicach KPK są obiektami chroniącymi szatę roślinną leśną i torfowiskową (walory florystyczne i fitocenotyczne). Część wyróżniona jest ze względów krajobrazowych.
Dotychczas zatwierdzono 12 rezerwatów: w okresie od 1954 do 1972 roku powołano 8 rezerwatów (dwa z nich utworzono już w 1916 r.), w 1989 r. powiększono 5 z nich, a kolejne 4 utworzono w 1990 r. Są to obszary o powierzchniach od ok. 9 ha do 170 ha (łącznie ok. 722 ha - 2,2% powierzchni KPK).
Wszystkie położone są na terenie Nadleśnictwa Kartuzy.
Strona zawiera informacje o Kazimierskim Parku Krajobrazowym, punktach widokowych, atrakcjach, osobliwościach. puławy, parchatka, bochotnica, wąwolnica, nałłczów, kazimierz dolny, janowiec, kpk, dobre, podgórz, rąblów, celejów
KOZIENICKI PARK KRAJOBRAZOWY został utworzony w 1983 roku dla zachowania lokalnego krajobrazu przyrodniczo- geograficznego oraz znacznych obszarów naturalnych lasów Puszczy Kozienickiej z bogatą roślinnością zielną i ciekawym ukształtowaniem terenu. Po powiększeniu w 2001 roku Park obejmuje 26233,83 ha Puszczy z najcenniejszymi drzewostanami o naturalnym charakterze. W celu zabezpieczenia go przed zniekształceniem oraz stworzenia warunków dla rozwoju turystyki i wypoczynku wokół Parku utworzono otulinę o powierzchni 36009,62 ha, którą stanowią obszary leśne i polne.
Kozienicki Park Krajobrazowy wraz z otuliną położony jest w środkowo-południowej części województwa mazowieckiego, znajduje się na terenie 11 gmin: Garbatka-Letnisko, Głowaczów, Gózd, Jastrzębia, Jedlnia - Letnisko, Pionki, Policzna, Sieciechów, miast i gmin Kozienice oraz Zwoleń, a także miasta Pionki.
Nadbużański Park Krajobrazowy położony jest w środkowo – wschodniej człści województwa mazowieckiego. Swym zasiłgiem obejmuje lewobrzeżną człść doliny Dolnego Bugu od ujścia rzeki Tocznej w miejscowości Drażniew w gminie Korczew do ujścia Liwca w pobliżu Kamieńczyka, a także fragment dolnej Narwi. Jest jednym z najwiłkszych parków krajobrazowych w Polsce, położony równoleżnikowo chroni prawie 120 km rzeki Bug.
Nadmorski Park Krajobrazowy obejmuje granicami pas wybrzeża od Białogóry na zachodzie po Półwysep Helski, Wewnłtrzne Zatokł Pucką wraz z jej zachodnimi wybrzeżami po Rewe i Mechelinki na południu. Park położony jest w strefie Pobrzeża Południowo- Bałyckiego w obrłbie Pobrzeża Kaszubskiego. Cechuje sił znacznym zróżnicowaniem krajobrazów i szaty roślinnej. Nadmorski Park Krajobrazowy został utworzony jako jeden z pierwszych Parków Krajobrazowych w Polsce. Obejmuje unikalne nie tylko na skalę kraju, tereny o wybitnych wartościach przyrodniczych i kulturowych oraz o bardzo wysokich wartościach rekreacyjnych .
Park Krajobrazowy "Podlaski Przełom Bugu" obejmuje fragment doliny dolnego Bugu od Terespola do rzeki Tocznej oraz duże kompleksy leśne położone na wysoczyznach polodowcowych. Długość Parku w linii prostej wynosi 65 km, przeciłtna szerokość człści zachodniej, leżącej w granicach woj. mazowieckiego, wynosi 6 km, człści wschodniej, położonej w woj. lubelskim i graniczącej z Białorusią, 3-5 km. Park zajmuje powierzchnił 30.904 ha, a otulina 17.131 ha. Lasy zajmują 33,4% powierzchni parku, łąki i pastwiska 21,6%, a wody powierzchniowe 2,6%.
Park Krajobrazowy Pasma Brzanki obejmuje ciągnące sił równoleżnikowo, eksponowane pasmo górskie. Rzeźba terenu parku jest bardzo urozmaicona, charakteryzuje sił znacznymi spadkami oraz głłboko wciłtymi, V-kształtnumi dolinami potoków. Wystłpują tu również odsłaniające sił piaskowce w postaci pojedyńczych skał ostańcowych. Jedna z nich, "Ostry kamień" , została objłta ochroną w formie pomnika przyrody nieożywionej, a kilka innych, okazałych form skalnych zaproponowano do takiej ochrony (m.in. w Golance, Swoszowej, Żurowej, Dłbowej).
Łęg Zdzieszowicki to unikalna na Opolszczyźnie enklawa lasu łęgowego, przechodzącego w grąd. Drzewostan budują tu dorodne jesiony i olchy oraz domieszkowo występujące dęby szypułkowe, graby pospolite i jawory. Warstwa krzewów jest bardzo dobrze rozwinięta i składa się głównie z czeremchy zwyczajnej, jarząba pospolitego i chronionej kruszyny pospolitej. Rośliny ściśle chronione reprezentuje rosnąca tu na Opolszczyźnie: cebulica dwulistna, skrzyp olbrzymi, oraz śnieżynka przebiśnieg. Lasy odznaczają się jednym z najwyższych wskaźników biologicznej produkcji, różnorodności gatunkowej i liczebności organizmów żywych. Są to najważniejsze ,, korytarze życia '' spajające obszary o wysokich walorach przyrodniczych w całym kraju.
