Naprzód uszatkować cebuli pół kwarty oczyszczonej, tyleż selerów, także cienko uszatkować pietruszki i porów po połowie tej propocii; potem oczyszczoną powyższym sposobem polędwicę, skroić w zraziki i tasakiem wpłask trochę ubić. Następnie, wziąć parę funtów tegoż mięsa, pokroić, drobno usiekać, półtora funta łoju kruchego, także drobno usiekać, dodać szklankę bułki tartej, soli, pieprzu angielskiego kawianą łyżkę; stłuczonego, mniej nieco prostego, majeranu oczyszczonego, usiekanego, stołową łyżkę, to razem utłuc z dodaniem czterech jaj całych. Wykonawszy to wszystko, przystąpić do zrazów: Bierze się rądel pobielany, smaruje się go wewnątrz masłem płókanem, spod rądla wykłada się cienko skrojoną świeżą słoninką; w środek rądla stawia się rurka blaszana, wysokości rądla; otwór rurki powinien być szerokości piątaka; użycie tej rurki pożyteczne jest w wielu artykułach. Teraz smaruje się tym farszem za pomocą noża każdy zrazik, i układa się wkoło rądla i rurki farszem do góry, i posypuje się potażeriją, razem zmieszaną; powtórnie układa się na to drugi rząd zrazików posmarowanych farszem, i znowu się posypuje potażeriją, czyli włoszczyzną; tak się postępuje aż do wierzchu rądla; poczem wlewa się szklankę wina, przykrywa się skrojoną ze skórką w talerzyki cytryną bez pestek, i tuszy się na miernym ogniu, coraz podlewając bulonu rumianego, dobrego, mocnego i wyklarowanego; pod koniec, gdy już zrazy stają się miękkie, wlać szklankę madery, jedne łyżkę stołową dodać sosu, a zagoto¬wawszy znowu, zlać sos do pokrywki z zebrać tłustość zupełnie; wyjąć ze zrazów rurkę blaszaną, półmisek położyć na rądel, i rądel przewrócić;zrazy zostaną w całości na półmisku, z których wierzchu odjąwszy słoninkę, zalać tym sosem dadź do stołu.

KUCHNIA MYŚLIWSKA czyli NA ŁOWACH:DLA UŚMIERZENIA GŁODU, DOGADZAJĄC ORAZ NAJDELIKATNIEJSZEMU SMAKOWI;Z DODANIEM RAD I PRZEPISÓW,DO URZĄDZENIA UBITEJ ZWIERZYNYCZWORONOŻNEJ LUB PTASTWA,TUDZIEŻ PRZYGOTOWANIA NAPRęDCE POSIŁKU,Z WYBRANYCH ROZMAITYCH DROBNYCH CZĄSTEK ZWIERZYNY, PRZEZ JANA SZYTTLERA. WILNO. Drukarnia A. Marcinowskiego. 1845. Pozwolono drukować pod warunkiem złożenia po wydrukowaniu exemplarzy prawem przepisanych w Komitecie Cenzury. Wilno 1844 roku 5 Junii. Cenzor, Radźca Kollegialny i Kawaler. JAN WASZKIEWICZ.